روز شنبه ۱۳ دیماه ۱۴۰۴، کارکنان رسمی شرکت نفت فلات قاره ایران در منطقه عملیاتی لاوان در ادامه تجمعات هفتههای گذشته، بار دیگر دست به تجمع اعتراضی زدند.
محورهای اصلی این اعتراض شامل حذف سقف حقوق، اجرای کامل ماده ۱۰ قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت، مخالفت با اخذ مالیاتهای سنگین و ناعادلانه از حقوق کارکنان مناطق عملیاتی و مطالبه عودت مالیاتهای مازاد اخذشده، همچنین اعتراض به تهدید استقلال صندوق بازنشستگی صنعت نفت است. مطالباتی که علیرغم تکرار مداوم، تاکنون هیچ پاسخی از سوی وزارت نفت و نهادهای تصمیمگیر دریافت نکردهاند.
تداوم این اعتراضات در صنعت نفت، همزمان با گسترش نارضایتیهای معیشتی در میان کارگران، بازنشستگان و مزدبگیران در سراسر کشور، بار دیگر نشان میدهد که حاکمیت هیچ پاسخی به خواستههای برحق مردم و گروههای مختلف اجتماعی ندارد و اعتراضات گسترده مردمی علیه فقر، تورم و ناامنی معیشتی را صرفاً با سرکوب و بیتوجهی پاسخ میدهد.
در چنین شرایطی، تنها راه برونرفت از این وضعیت فلاکتبار، اتحادعمل گسترده نیروی کار و سازمانیابی و تشکلیابی مستقل در برابر مناسبات سیاسی–اقتصادی موجود است؛ مناسباتی که در آن، سیاست ارزانسازی نیروی کار و تأمین سود سرمایهداران حاکم، همواره به قیمت نابودی معیشت و حقوق اجتماعی کارگران و مزدبگیران پیش میرود.
