صبح امروز در بخش زیرزمینی معدن کوشک بافق یزد، ریزش رخ داد که جان ۲۴ کارگر را در معرض خطر جدی قرار داد. گزارشهای اولیه از محبوس شدن همه آنها حکایت داشت، اما پس از عملیات امداد، همه خارج شدند. این حادثه ۶ مصدوم برجای گذاشت: ۲ نفر با جراحات شدید به بیمارستان منتقل و ۴ نفر سرپایی درمان شدند. خوشبختانه فوتی گزارش نشده، اما این “خوششانسی” نمیتواند عمق فاجعه را پنهان کند.
این ریزش بار دیگر ثابت کرد که جان کارگران در معادن ایران هیچ ارزشی ندارد. تجهیزات فرسوده، نبود نظارت واقعی و بیتوجهی کارفرمایان و مسئولان، کارگران را هر روز به کام مرگ میکشاند. معدنی که سودهای کلان تولید میکند، نباید قتلگاه نیروی کار باشد – اما در واقعیت، همین است.
این فاجعهها تکراریاند: نبود استانداردهای ایمنی، فشار کاری شدید و نبود تجهیزات حفاظتی، زندگی میلیونها کارگر را نابود میکند. حاکمیت و کارفرمایان با وعدههای توخالی، مسئولیت را از خود سلب میکنند، اما خون کارگران روی دستشان است.
راه برونرفت از این چرخه مرگ، تشکلیابی مستقل و سراسری کارگران است؛ تا وقتی سازماندهی جمعی نباشد، این ناامنی و بیحقوقی ادامه خواهد یافت. کارگران متحد، میتوانند ایمنی و حقوقشان را تحمیل کنند.
