بهگزارش رسانههای رسمی، این کارکنان که در دفتر مرکزی تهران و مجموعههای مرتبط مشغول به کارند، در اعتراض به تصمیمات جدید مدیریتی از جمله کاهش کارانه و پاداش بهرهوری و همچنین انتقال اجباری برخی نیروها از تهران به ماهشهر اقدام به اعتصاب کردهاند.
کارکنان معترض میگویند این تصمیمات در شرایطی اتخاذ شده که هزینههای معیشت بهشدت افزایش یافته و کاهش دریافتیها فشار مضاعفی بر زندگی آنان وارد کرده است. آنان انتقال اجباری را نیز اقدامی یکجانبه و بدون در نظر گرفتن شرایط خانوادگی و شغلی کارگران توصیف کردهاند.
این اعتصاب غذا در حالی ادامه دارد که هنوز پاسخی روشن و عملی برای توقف این تصمیمات و رسیدگی به مطالبات کارکنان اعلام نشده است.
اعتراض کارکنان پتروشیمی غدیر بار دیگر نشان میدهد که سیاستهای مدیریتی مبتنی بر کاهش هزینه از جیب نیروی کار، در شرایط بحران اقتصادی، به تشدید نارضایتی و تنش در محیطهای کار میانجامد. تجربههای مشابه در بخشهای مختلف صنعتی نیز بیانگر آن است که بدون اتحاد عمل کارگران در بخشهای گوناگون و بدون تشکلیابی مستقل و سراسری، امکان دفاع مؤثر از حقوق و معیشت نیروی کار فراهم نخواهد شد.
بهبود واقعی شرایط کار و زندگی کارگران، تنها از مسیر سازمانیابی مستقل و تغییر مناسبات و ساختار سیاسی–اجتماعی موجود امکانپذیر است.
