پژواک کار ایران — کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور در اطلاعیهای رسمی که در ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ منتشر شد، نسبت به شرایط پیشآمده در کشور و منطقه واکنش نشان داد و آن را نقطهعطفی در مبارزات اجتماعی و طبقاتی ایران تحلیل کرد.
در این بیانیه، کنفدراسیون با اشاره به کشتهشدن رهبر جمهوری اسلامی و شماری از سران ساختار سرکوب، این رویداد را «ضربهای تعیینکننده به قلب ساختار سرکوب و ستون فقرات جمهوری اسلامی» توصیف کرده و تأکید میکند که این حادثه برای میلیونها نفر در ایران نمادی از رهایی و خشم انباشتهشده بوده است. حضور گسترده مردم در خیابانها و واکنشهای اجتماعی، بهزعم کنفدراسیون، نشاندهندهی عمق نفرت عمومی از جمهوری اسلامی است — نفرتی که طی سالها جنگطلبی، سرکوب، فقر و خشونت انباشته شده است.
کنفدراسیون تصریح میکند که این شادی عمومی لزوماً شادی از جنگ، حمله یا مرگ غیرنظامیان نیست، بلکه واکنشی به فروپاشی نمادهای سرکوب است؛ بهویژه با یادآوری سرکوبها و گلولهبارانهای گسترده کارگران و مردم در اعتراضات دیماه اخیر.
در تحلیل سیاسی خود، بیانیه تأکید میکند که حتی با مرگ راس حکومت، جنگی که از خارج و از بالا آغاز شده است همچنان جان انسانها را تهدید میکند و نمیتوان صرفاً به پایان آن امیدوار بود. کنفدراسیون حملات نظامی آمریکا و اسرائیل را محکوم کرده و آن را «تلاش برای فلجکردن جامعه» توصیف میکند؛ با این حال، همزمان جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران را بهعنوان یکی از عوامل اصلی بازتولید جنگ و سرکوب در داخل مورد انتقاد قرار داده است.
نکته قابلتوجه در این بیانیه، گوشزد کنفدراسیون به اینکه شکاف در رأس قدرت لزوماً به تحقق اراده مردم منجر نمیشود. در چنین لحظات بحرانی، بهزعم آن، نیروهایی در درون حاکمیت ممکن است تلاش کنند با «گذار کنترلشده»، جابهجایی مهرهها یا لانسهکردن آلترناتیوهای از بالا مسیر تحولات را از دست جامعه خارج کنند. در مقابل این سناریوها، کنفدراسیون بر ضرورت سازمانیابی مستقل و سراسری از پایین تأکید کرده و آن را تنها راه برای خنثیکردن مهار انقلاب میداند.
بیانیه سپس بر این نکته تأکید دارد که مسئله امروز جامعه ایران صرفاً مخالفت با جنگ نیست، بلکه استفاده آگاهانه از شکافهای بهوجودآمده برای پیشبرد سرنگونی انقلابی است. کنفدراسیون همچنین بار دیگر بر این باور پافشاری کرده که هیچ نیروی خارجی قادر به تأمین آزادی واقعی برای مردم ایران نیست و تنها نیروهای اجتماعی سازمانیافته — با تقویت تشکلهای مستقل کارگری، شوراها، کمیتههای محلی و شبکههای همیاری — میتوانند اراده جمعی جامعه را محقق کنند.
در پایان، کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور از کارگران، مزدبگیران، جوانان، زنان و دیگر نیروهای اجتماعی دعوت کرده است که در برابر تلاشهای مهار تحولات از بالا بایستند و برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و ساختن جامعهای عادلانه، آزاد و برابر سازمانیابی کنند.
